تا چندی پیش ستاره‌سازی، مخصوصاً در سینما، ممنوعِ نانوشته این سال‌ها بود. به ستاره‌های ورزشی هم صرفاً به اندازه رفع نیاز مخاطب مجال داده شد؛ با این گمان که تختی یکی بود و دیگر دوره‌اش گذشته. اما از آن‌جا که هر چیز سخت دود می‌شود و به هوا می‌رود، اکثر سلبریتی‌هایی که حالا جامعه از آن‌ها انتظار دارد، دست‌پخت تلویزیون است تا سینما و حضور مکرر سینمایی‌ها در تاک‌شوهای تلویزیون هم تلویحاً به معنای به رسمیت شناختن آن‌ها بوده.

اما اساساً از یک سلبریتی - هنرپیشه یا ورزش‌کار- چه انتظاری باید داشت؟ به نظرم جامعه در برخورد و انتظار از آن‌ها دچار مغالطه شده و با عبور از خواص و روشن‌فکران و سیاست‌مداران اندیش‌مند و اندیشه‌ورز یا نهادهایی مثل دانش‌گاه و احزاب که کارشان تولید فکر و اندیشه یا راهبری سیاسی و اجتماعی جامعه است و در این سال‌ها خاصیت‌شان را از دست داده‌اند، نقش آن‌ها را روی سلبریتی‌ها فرافکنی کرده است.

جامعه‌ای که برای رسیدن به خواسته‌هایش از مرحله تقلید خواص عبور می کند، نباید در گیر و بند رفتار سلبریتی‌ها باقی بماند و مدام آن‌ها را زیر اخیه بکشد. یادمان باشد آن‌ها هم مثل من و شما «فرد» هستند و ترس‌ها، منافع، محدودیات، محذوریات و اقتضائات خودشان را دارند. لازمه شعار آزادی هم به‌رسمیت شناختن حق انتخاب است.

1401/8/22

.

▪ مطالب من را همراه با عکس یا ویدئو در اینستاگرام یا کانال تلگرام من ببینید:

Tlgrm.me/jabertavazoee

Instagram.com/jabber_tavazoee