نوشته بودم شاید بهتر باشد هر کس تعریف خودش را از عشق و دوست داشتن داشته باشد و تعریف عباس معروفی را امروز دیدم: «عشق یعنی دیدن و دیده شدن». چون معروفی بعد این جمله از نویسنده و خواننده حرف می‌زند، پس می‌شود گفت هر کدام ما متنی هستیم در انتظار خوانده شدن.

مثل کتاب پشت ویترینی که انتظار می‌کشد هر شب قبل از خواب و خاموشی آباژور، کلماتش را دانه‌دانه توی ذهن تک‌تک خواننده‌هاش بچکاند. این «انتظار» برای هر متن، «میل» و حتی «نیاز»ی است که وقتی اتفاق می‌افتد، تازه می‌شود گفت موجودیت پیدا کرده و «هست» شده.

نویسنده زنده است تا وقتی کلماتش در ذهن و زبان مخاطب جاری است. آدم زنده است تا وقتی دیده می‌شود و یکی هست که برگ برگ کتابش را ورق بزند، گذشته و خاطراتش را با پذیرش و لذت بخواند، برای آینده‌اش هیجان داشته باشد و وقتی چراغ را خاموش کرد، او را مثل یک کتاب مقدس تا صبح به سینه‌اش بچسباند.
1401/6/10

.

▪ مطالب من را همراه با عکس یا ویدئو در اینستاگرام یا کانال تلگرام من ببینید:

Tlgrm.me/jabertavazoee

Instagram.com/jabber_tavazoee