قلب هر کس حفره‌ای دارد که هیچ وقت با هیچ چیز پر نمی‌شود. از این حفره، همیشه یک سوز سرد می‌آید؛ سرمای تنهایی، سوز بی‌پناهی.

کسی اگر صادقانه بگوید «دوستت دارم»، انگار جلو این حفره می‌نشیند و ناخودآگاه از سوز تنهایی و بی‌پناهی کم می‌کند و نمی‌گذارد قلب کسی که دوستش دارد، یخ بزند.

مثل پتروس فداکار که انگشت‌اش را در سوراخ سد کرد و نگذاشت شهر زیر آب فرو برود.

1404/7/8

عکس: ج. ت

.

▪ مطالب من را همراه با عکس یا ویدئو در اینستاگرام یا کانال تلگرام من ببینید:

Tlgrm.me/jabertavazoee

Instagram.com/jabber_tavazoee