بین همه کسانی که دنبال می‌کنم، آن‌هایی که در مورد وقایع اخیر جور دیگری فکر می‌کنند، به تعداد انگشتان دو دست نمی‌رسد. چندتاشان سردبیران و مسئولان مهم‌ترین رسانه‌های این مملکت‌اند. آن بندگان خدا هم مثل اکثر کسانی که من دنبال می‌کنم، اهل کتاب و روزنامه و فرهنگ‌اند، اما نوع نگاه و تحلیل‌شان زمین تا آسمان متفاوت است.

یکی از آن‌ها همان اوایل و اتفاقاً در پاسخ تلویحی به یکی از یادداشت‌های من چیزی نوشت و اسم جنبش اخیر را گذاشت جنبش درندگی و برهنگی. درندگی را با تشدید «ر» یعنی «درّندگی» نوشته بود که وحشی‌گری معترضان را بهتر القا کند. بعد شاه‌چراغ هم استوری گذاشت و با فحش به فالوئرهای مخالفش دستور داد پیجش را ترک کنند. انگار آن‌ها از داعش خواسته‌اند به شاه‌چراغ حمله کند.

به‌هرحال بر خلاف جوی که راه افتاده، من خشم‌ام را سر آن‌ها خالی نمی‌کنم. فقط نگاه می‌کنم و می‌بینم که دامنه برداشت‌ آدمی‌زاد از کجا تا کجا می‌تواند متفاوت باشد یا چه چیزهایی و تا کجا می‌تواند این برداشت‌ها را مخدوش کند. مثلاً چه‌طور می‌تواند کشتار زاهدان را نبیند یا کشتار شاه‌چراغ را نقطه مقابل زاهدان ببیند و معترضان را باعث‌وبانی‌اش تلقی کند؟ این کار برای من مثل وزنه زدن در بدن‌سازی است. تمرین می‌کنم از زاویه دید آن‌ها هم به ماجرا نگاه کنم و شعارهای تحمل مخالف را از یاد نبرم.

فارغ از نتایج تلخ و شیرین دهه هفتاد و دوره اصلاحات، به باور من اگر بنا بر تغییر باشد، اتفاقاً بیش‌تر از قبل به آن‌ شعارها نیاز داریم. همیشه ترسیده‌ام از این‌که تأیید دایره اطرافیانم در عالم حقیقی یا مجازی من را به سوگیری و خطا بکشاند. پس این چند نفر را حذف یا بلاک نمی‌کنم. به همان ناسزای زیر لب، ساییدن دندان بر هم و در نهایت طلب خیر برایشان اکتفا می‌کنم. ما باید بتوانیم به خلخالی درون‌مان لگام بزنیم. این را باید از همین حالا تمرین کنیم.

شما با خلخالی درون‌تان چه می‌کنید؟

1401/8/9

.

▪ مطالب من را همراه با عکس یا ویدئو در اینستاگرام یا کانال تلگرام من ببینید:

Tlgrm.me/jabertavazoee

Instagram.com/jabber_tavazoee