ورود يك غريبه به يك مكان ناآشنا و تغيير آدم‌هاي آن جمع و حركت داد نشان به يك سمت و سوي بهتر و بالاتر، از منظر تماتيك دست مايه خيلي از فيلم‌هايي بوده كه تا حالا ديده‌ايم. اما به طور خاص در سينماي ايران اين موضوع را مي‌شود در خيلي از فيلم‌هاي بهرام بيضايي جست و جو كرد. فيلم‌هايي مثل «رگبار»، «غريبه و مه» و خيلي از فيلم نامه‌هاي ساخته نشده‌اش. «كتوني سفيد» البته به هيچ وجه حال و هواي تلخ فيلم‌هاي بيضايي را ندارد. برعكس خيلي از آن ها كه در نهايت جمع غريبه را پس مي‌زنند و به او اجازه عرض‌اندام نمي‌دهند و با حرف‌ها و آرمان‌هايش همراه نمي‌شوند، اين جا غريبه موفق مي‌شود روي جماعت اثر بگذارد. نماد اين ماجرا هم كتوني‌هاي سفيدي است كه بچه‌ها به گفته او و در تبعيت از او مي‌خرند و اتفاقا درست از وقتي هم مي‌پوشند كه آقاي معلم در بين آن ها نيست. اين يعني آقاي معلم كم و بيش تاثيرش را روي آن ها گذاشته است.

يادم رفت خلاصه داستان را بگويم كه راحت‌تر بتوانيم درباره‌اش حرف بزنيم. حسين ياري به عنوان نقش اصلي فيلم، معلم ورزشي است كه از تهران براي خدمت و تلاش به يك شهر جنوبي منتقل مي‌شود و از همان اول هم رابطه جديدي را با بچه‌ها تعريف مي‌كند و از همان اول با تشكيل يك تيم فوتبال، آن ها را براي مسابقاتي كه در پيش است، آماده مي‌كند. اما به مرور متوجه مي‌شود يكي از شاگردانش با عده‌اي از قاچاقچيان منطقه همكاري مي‌كند. او براي رهايي و هدايت شاگردانش با قاچاقچي‌ها درگير مي‌شود و آن ها هم او را مي‌دزدند. اما او در يك فرصت مناسب مي‌گريزد. با اين حال ضربه‌اي كه به سرش مي‌خورد، باعث مي‌شود حافظه‌اش را از دست بدهد. در حالي كه مسابقه‌ها هم شروع شده و بچه ها هم روزهاي حساسي را پشت‌سر مي‌گذارند. فيلم با بروز يك معجزه جمع مي‌شود. آقاي معلم وسط بازي فينال، ناغافل حافظه‌اش را به دست مي‌آورد و با هدايت تيم، پيروزي را براي بچه‌ها به ارمغان مي‌آورد. باران كوثري در نقش مكمل بهيار بهزيستي و همراهي‌اش با آقاي معلم، قرار است جنبه هاي عاطفي كار را پوشش بدهد. ولي تلاش‌هاي او تاثير چنداني روي بازيابي حاظه معلم بي حافظه فيلم ندارد. معلوم نيست ملاك انتخاب باران براي بازي در اين نقش جز حضور پدرش به عنوان تهيه‌كننده چي بوده. به هر حال او نبايد اجازه بدهد به همين سادگي حضورش در نقش‌هاي حاشيه‌اي كه بودن و نبودنش در آن ها خيلي تفاوت ندارد، براي تماشاگر عادت بشود.

«كتوني سفيد» جزو هيچ كدام از 3 فيلم نامزد بهترين فيلم‌هاي اول و دوم نبود، ولي اين دليلي بر بد بودنش نيست. مخصوصا در اين اوضاع و احوال بي‌فيلمي براي بچه‌ها. اين خط و اين نشان كه در جشنواره فيلم كودك امسال، به اين فيلم «از طرف ديگر»ش نگاه بكنند و خلاصه آن جا كلي مطرح باشد.