چون دوستت دارم، حرف‌های تکراری‌مان را هم دوست دارم. برای همین هر بار فراموش می‌کنم چی گفته‌ایم. خوب باشد، تازگی‌اش را مزمزه می‌کنم؛ بد باشد، جوری قورتش می‌دهم که تلخی زهرش ته حلقم نماند. این هم‌صحبتی و این تکرار، برایم عیش مدام است و مگر کار دنیا چیزی غیر تکرار است؟ روز، شب، شب، روز...

اگر این تکرار برای کسی آزاردهنده نیست که خوشا به احوال‌اش. وگرنه باید اراده کند دوست‌اش داشته باشد و با تمرین این وانمود، از دل‌اش معنا خلق کند.

برای من همه آدم‌ها تکراری‌اند جز تو. حرف و حدیث همه دنیا تکراری است جز کلام تو. تو تنها تکرار خوشایند منی. تکرار حرف‌ها، لحن‌ها، حرکات چشم و لب، وقت روایت غم‌ و شادی‌ برایم جذاب و خواستنی است. بخشی از این لذت شاید، درست درآمدن حدس همین‌ها است.

- می‌دونستم این رو بگم، چشاش پر خنده می‌شه.

- دیدی گفتم این‌جای قصه‌اش لُنج برمی‌چینه؟

- باز هم تو این موقعیت گریه‌ش گرفت.

این تکرارها نشانه‌های درستی نقشه راه‌اند. مثل وقتی جاده چیزهایی را که در نقشه آمده تایید می‌کند و این اگر یک معنا داشته باشد، یعنی مسیر را درست آمده‌ای. با این تفاوت که این تنها نقشه‌ دنیا است که خود ما با هم نقشه‌برداری و نشانه‌گذاری‌اش کرده‌ایم.

1400/11/8

▪ مطالب من را همراه با عکس یا ویدئو در اینستاگرام یا کانال تلگرام من ببینید:

Tlgrm.me/jabertavazoee

Instagram.com/jabber_tavazoee